Home Terug naar familiegeschiedenis
Voorwoord Als jongste zoon ben ik al sinds 1980 bezig met stamboom-onderzoek van de familie Burger. Dit onderzoek heeft zijn  ups en downs gekend, wat betekent, dat ik er niet altijd even fanatiek mee bezig was. De laatste tijd heeft het weer  sterk mijn aandacht getrokken, zeker nu de mogelijkheden via internet schier oneindig lijken.  Wat heeft mij nou gedreven om aan dit epistel te beginnen? Het kwam ergens in november 2008 zomaar bij mij op. Het  zal er ook wel mee te maken hebben gehad dat mijn vader die maanden meer dan gebruikelijk zijn herinneringen onder  de aandacht van de aanwezigen bracht. Het leek mij wel aardig om die herinneringen op de één of andere manier vast  te leggen. De voicerecorder die ik al bijna een jaar in mijn bezit had vertrouwde ik niet zo. Ik had er wel eens opnamen  mee gemaakt, maar ik was er niet echt tevreden over. Opeens dacht ik aan mijn MP3-speler, die heeft ook een voice-  functie. Eerst heb ik in Word een snel schema in elkaar getimmerd waar ik het allemaal over wilde hebben met Pa. Gewoon wat  tijdsperiodes met hier en daar wat highlights. Pa zou toch het eerstkomende weekend bij ons langskomen en ik wilde  een beetje goed voorbereid zijn. Ik zou die ochtend bij hem langs gaan om hem o.a. met de klok te helpen. Dat is  wonderwel goed gelukt. Daarna heb ik hem mijn voorstel aan hem voorgelegd. Nou nou, meteen kwam hij los en begon  voluit te praten over Terneuzen en andere zaken. Ik heb meteen mijn MP3-speler aangezet en het gesprek opgenomen.  Pa bleek best enthousiast over mijn wilde plannen, maar het zou best enige tijd kunnen duren. Daar was ik mij terdege  van bewust. Zo hebben we menig gesprek gehad, soms met anderen erbij, zoals o.a. Adri. Dit gaf soms leuke wendingen aan het  interview. In de tussentijd heb ik de index regelmatig aangepast. Ook hoe het verhaal geschre-ven moest worden.  Schrijf ik het vanuit de geïnterviewde of vanuit de schrijver? Het zag er namelijk rommelig uit, dan weer in de ik-vorm  dan weer van de hij-vorm. En het verhaal was in teveel losse blokjes verdeeld, het zou vloeiender moeten.  Vandaag, 11 mei 2009, maak ik een begin om van het geheel een echt verhaal te maken. Ik heb besloten daarbij uit te  gaan van pa, dus schrijf ik in de ik-vorm, alsof pa dit verhaal heeft geschreven. Spijkenisse,  Ben Burger Jr.  P.S. Na het overlijden van mijn vader op 26 februari 2010 heb ik veel foto- en documentmateriaal gevonden, waarvan ik een  gedeelte in dit boek heb verwerkt.